Welcome to the jungle

Het South West Coast Path (SWCP) wordt in Engelse vaktermen aangeduid als 'a trail of outstanding beauty'. Waaruit bestaat die exceptionele schoonheid dan? Aan de ene kant de immer inspirerende oceaankust: ruig & soms lieflijk, hoge kliffen & zandstranden, onbewoond & met authentieke (vissers)dorpjes. Aan de andere kant kent het pad zelf een variatie aan vegetatie en bodembedekking. De geologie ligt hier aan de oppervlakte: van graniet, kalk & zandsteen tot basalt, de oceaan schuurt er telkens een stukje vanaf zodat Engeland steeds kleiner wordt.

De wijdse vergezichten hier worden afgewisseld met een weelderige fauna: subtropische bomen en planten, weides, megahoge varens, zoutbestendige brems en de nodige prikkelstruiken. Zo zijn er gaspel-, mei- en sleedoorns naast duinrozen en bramen. Die laatste soorten houden van wildgroei. Kilometers pad zijn overgroeid met alles wat prikt. Soms is het pad niet meer te zien en wordt het zoeken naar doorgangen. De interactieve Ordnance Survey (de excellente topografische dienst van de UK) kaarten geven 'overgrown' aan. Dan weet ik genoeg. 

Veel wandelaars kom ik niet tegen: hooguit 10 tot 20 per dag. Veel daglopers (kleine of geen rugzak) en een enkele 'trailloper'. Wat opvalt is dat ze vaak een afritsbroek aanhebben. Nu weet ik waarom. Mijn benen & armen zien er gehavend uit. En voor mijn pet ben ik al ettelijke keren moeten omdraaien. Stokken zijn onmisbaar als slagwapens. Een oerwoud is er niks bij. Welcome to the jungle.

Tip van de dag

"Begin nooit aan het Zoutpad zonder stokken & afritsbroek."