Intensity is our identity

Een betere start van mijn Zoutpad avontuur dan met mijn 4 volwassen kids 3 dagen oplopen is niet mogelijk. De eerste 2 etappes zijn uitdagend, dat klinkt anders dan de kwalificatie 'zwaar'. De afstand is te doen (20 en 24 km), de warmte (ja ook hier) en met name de hoogtemeters zorgen voor de 'challenge'.

Voor iedere inham van de oceaan kent het South West Coast Path maar één oplossing: eerst steil naar beneden en daarna weer steil omhoog. Dit gaat de hele dag door. Voeg daar een watertekort en weinig refresh mogelijkheden aan toe en het resultaat is intens. Eén voordeel van goed gezelschap met een huurauto: de eveneens 'challenging' rugzak - om niet te zeggen loeizwaar - hoeft nog niet om. Bob & Flip halen hem aan het eind van elke wandeling op bij de startplek.

Dag 3 is helemaal speciaal, het is vaderdag en de kinderen hebben een verrassing gepland: een bezoek aan de Scilly eilanden. We vertrekken 's ochtends met de boot vanuit Penzance (bijna 3 uur varen) en komen 's avonds met de shuttle bus (een klein vliegtuigje) terug naar Land's End (20 min). Over die Scilly eilanden bestaat een bijzonder verhaal. Nederland is maar liefst 335 jaar in oorlog geweest met deze archipel. In de VOC tijd verklaarde admiraal Tromp deze eilanden de oorlog. Wonderwel vielen er geen slachtoffers en de Nederlanders vertrokken weer snel. Maar vrede werd er nooit gesloten, totdat er in 1986 iemand wakker werd en dit feitje oprakelde. De toenmalige Nederlandse ambassadeur in de UK tekende op 17 april 1986 een vredesverdrag met het eilandbestuur. Zo werd de langste oorlog ooit formeel beëindigd. Rather S(c)illy.

Met een mountainbike verkennen we alle hoeken en gaten van het hoofdeiland. Ook de paden die niet fietsbaar zijn worden getest. De spirit is hoog, zelfs een kettingbreuk gooit geen roet in het eten. Al steppend en duwend halen Bram en Bob een nieuwe huurfiets. Aan het vuurtorenbezoek komt een vurig einde: telefoontje van de luchvaartmaatschappij, 'onze terugvlucht is gecanceld (technical problem), of we in no-time naar de haven willen komen, de laatste boot vertrekt over 10 minuten.' Dat hoef je de Van K'zen niet 2x te zeggen. Als Van Hazen zetten we de sprint in: een tijdrit naar de fietsverhuur, de snelste inleveractie ooit en een lange sprint naar de haven. Uiteraard gingen we als laatste aan boord. Jammer van het vluchtje maar eind goed, al goed. Peace restored.

Quote van de dag:

"Als vluchten niet meer kan, dan kan vlug varen nog wel."