Hiking life simplicity

Kamperen brengt je terug tot de eenvoud der dingen. Wat is nu eigenlijk echt nodig? Mijn kookgerei heb ik de eerste week al geloosd, meegegeven aan mijn kinderen omdat ik geen gasflesjes kon meenemen in het vliegtuig. Laten we niemand minder dan meneer Maslow er even bijhalen, de vooraanstaande Amerikaanse klinisch psycholoog, voor een lesje 'psychologie van de koude kustgrond'. Wie kent 'm niet, de behoeftepiramide van Maslow, een bekend psychologisch model uit 1943 dat menselijke motivaties ordent van fysieke basisbehoeften tot zelfontplooiing. Wat kamperen betreft: de fysiologische noden staan aan de basis, en met het 'camping life' zijn die snel vervuld: tentje, slaapzak, opblaasmatje & -kussen zijn voldoende, naast kleding & schoenen, om te (over)leven. Om de veiligheidsbehoefte tegemoet te komen is een officiële slaapplek een welkome meevaller. Nu is er in het zuidwesten van Engeland een scala aan slaapmogelijkheden: van hotels, B&B's, shepherd's huts, complete caravan-, motorhome- & campingparcs tot farm campsites. Die laatste zijn kleinschalig en bestaan vaak uit enkel een wei bij een nog actieve boerderij (UK tip www.pitchup.com).

Ik maak er graag gebruik van, die farm campsites. Er is altijd plek en de ontvangst varieert van allerhartelijkst tot 'zoek het maar uit'. In laatste geval is er niemand die zich laat zien en aangezien je digitaal reserveert & betaalt, krijg je ook niemand te zien want boeren hebben het druk. Ook in de categorie 'farm campsites' is de variatie groot: sommige hebben complete en schone sanitairfaciliteiten en andere een eenvoudige 'loo'. Want de sanitaire basisbehoeften moeten wel vervuld kunnen worden; mest heeft de boer al genoeg.

Wild kamperen mag officieel niet tenzij je toestemming hebt van de landeigenaar. In de ruige gebieden waar ik doorheen trek, is veel land eigendom van de 'National Trust' (lees: de staat). Die kun je niet even bellen als je om een slaapplek verlegen zit en een 'into the wild' ervaring wilt. Mijn devies: gewoon doen en opletten waar je je tentje neerzet. Al 3 keer is het me gelukt om zo een hemels plekje te bemachtigen. De ultieme vrijheid, hoe simpel kan het zijn?

Op zo'n plek ben je wel volledig aangewezen op jezelf en de omstandigheden. Probeer maar eens je lenzen uit te doen, zonder spiegeltje en bij een stevige oceaanbries. Voldoende water meenemen is verstandig, ook al ligt er zo'n immense bewegende plas voor je neus. Houdt ook rekening met het getijdenverschil, hier aan de Atlantische kust bedraagt het verschil tussen eb en vloed tussen de 6 en 8 meter. Voor je het weet heb je een natte voortent. Hoe het met de vervulling van de andere behoeften lagen in de piramide zit, hou je nog van me tegoed. We houden contact...

Quote van de dag "Dingen simpel doen is heel gemakkelijk: geef je over aan de omstandigheden."