top of page

A man's gotta do what a man's gotta do

  • Writer: Mars
    Mars
  • Feb 12
  • 2 min read

Updated: 2 days ago

 

Je hebt van die plekken die naar meer smaken. Al bij ons eerste bezoek in 2019 benam Cornwall lief en mij de adem. De uitzonderlijke natuurlijke schoonheid (ruige kustlijnen), de rijke geschiedenis (van Arthurlegendes en sprookjestuinen tot tinmijnen) en de lokale folklore & traditie (van rebelse vissers tot Cornish pasties) maakten dit puntje van Engeland een ‘must repeat’ bestemming. En zo geschiedde. Corona zorgde nog even voor wat uitstel maar vanaf 2021 was er geen houden meer aan. Vanaf dat jaar organiseerden Nicole en ik een (mystieke) krachtreis voor vrouwen naar dit graafschap. Want zoveel ‘hidden gems’ houd je natuurlijk niet voor jezelf. En zo werden in 5 jaar tijd meer dan 50 vrouwen ingewijd in de mystiek van dit bijzondere stukje Engeland.


Tijdens die jaarlijkse reizen werd ik onweerstaanbaar aangetrokken tot de majestueuze kustlijn, waar niet geheel toevallig een lange-afstandswandelpad langs gedrapeerd is. Engelsen houden van drama, uitdagingen en ‘cliffhangers’ en waar kan dat beter beleefd worden dan aan hun Atlantische zuidkust. Ze gaven die kustroute echter een naam zonder veel opsmuk en fantasie: het ‘South West Coast Path’. 630 Mijlen ruig terrein van Minehead tot Poole met de oceaan aan je rechterhand, verdwalen kan niet. Stuk gaan wel want met 36.000 hoogtemeters is dit pad er een van SAS-achtige proporties. Raynor Winn schreef er in 2018 een bestseller over onder de titel Zoutpad. Achteraf was het verhaal over een berooid koppel dat elkaar vindt door de elementen op dit pad te trotseren iets minder ‘non-fictie’ dan gedacht. Maar roman of niet, het verhaal doet geen afbreuk aan de magie van het kustpad. Je komt jezelf tegen, niet 1 keer, niet 2 keer maar heel vaak.


De kilometers die ik geproefd heb van het pad waren het zaadje om eens te mijmeren over hoe het zou zijn als ik een ´wat langer stuk´ zou lopen van de SWCP. "Waarom dan niet helemaal?", zei mijn innerlijke atleet. Honderden bezwaren passeerden de revue maar ik heb geleerd om een verlangen eerst klein te maken alvorens het uit te vouwen. Wat is nodig om bijna 1100 kilometer kustlijn aan te pakken? 2 Maanden vrij, een goede basisconditie plus uitrusting en de wil om te slagen. Na anderhalf jaar voorbereiding is het bijna zover: eind mei gaat het gebeuren. 660 Mijl in 60 dagen op mijn 60ste. Voor wie in numerologie gelooft staat de 6 voor harmonie, liefde, zelfzorg en evenwicht, en voor doen! Of voor een zero emissiezone, daarom alles minimaal: te voet met tent en rugzak. Benieuwd wie ik tegenkom en wanneer ik mezelf tegenkom.


Spreukje van de dag:

"Soms is het einde van de weg niet het einde van de reis, maar het begin van een nieuw pad."

Raynor Winn - Het Zoutpad

Comments


bottom of page