Goedgezinde Goden voor het Roparun team

 

Ergens in Februari ontstond de eerste aanzet: hoe een team te vormen en hoe de beoogde deelnemers te laten proeven van het estafette concept van de Roparun. Naast deelname aan de Binnenmaas estafetteloop (zie eerder artikel) onstond al snel het idee van een trainingsweekend. Lang trainen met een korte nacht en kort op elkaar. Een recept voor succes zogezegd. En hoe....
 

8 lopers en 5 fietsers verzamelden zich afgelopen weekend om 12:00 in Noordwelle aan de zeeuwse kust dicht bij Renesse. De vlaggen stonden strak in de wind, de wegen oogden kaal en guur, het huisje voor 8 oogde kuis en spartaans, spanning over wat er te wachten zou staan en een hoop goede bedoelingen vormden de duidelijke ingrediënten voor een goed georganiseerd en heerlijk trainingsweekend.

 

De uitdaging? Beginnen met een lichte lunch, omkleden en vervolgens een korte trainingsloop in groepsverband van 50 minuten door de duinen boven Renesse. Onder een strak zonnetje ontstond al snel een ontspannen sfeer waarin de lopers en fietsers ruim de gelegenheid kregen om van gedachten te wisselen.

 

 

 

Bijna overgehaald door de heerlijke loop en fiets omstandigheden keerde programmaleidster Anne Stoelhorst de groep tijdig, om zo voldoende tijd en energie over te houden voor de volgende programmaonderdelen: volleybal en estafetteloop.

 

Was de loop uiterst vriendelijk zo veranderde de sfeer tijdens het volleyballen. Plots was de beheersing weg. Een sportieve strijd met een ongekend scoreverloop en een stortvloed van uitdagende opmerkingen over en weer zorgde voor ongekend spektakel en een verhoogde hartslag. Een goede opstap dus voor het volgende onderdeel: 42km estafetteloop over de Brouwersdam volgens het Roparun concept.

 

Iedere 2 km wisselen van loper en de fietsers continue in de weer om de lopers uit de wind te houden en – zo zou later pijnlijk duidelijk worden- het bepalen van de route. Jan van Sprundel en Boris van Zomeren begonnen fanatiek aan de uitdaging.

 

 

 

Vanaf de start werd een hoog tempo ingezet. Na 2 km nam het koppel Sandra de Winter en Julien Guerard het over om vervolgens na weer 2 km de ‘baton’ aan Camiel Cöp en Marcel Velthuis over te geven. Anne Stoelhorst trad als laatste bikkel aan voor de volgende 2km om feestelijk onthaald te worden door Jan en Boris die vervolgens weer aan de bak konden. Inmiddels gekomen aan het einde van de dam bleek het lezen van een route op de fiets niet zo eenvoudig te zijn. Een pijnlijk ‘punt’ wat later uitgebreid met een vrolijke noot nog zou worden geëvalueerd.

 

Anne had zich goed voorbereid en (stiekem?) wat extra traingsmomenten ingebouwd. Allereerst was daar de wind vol op kop op de terugweg en vervolgens kon hetzelfde parcours nog een keer worden genomen. Met het zakken van de zon nam de temperatuur af. Ook weer een leermoment.

 

 

De fietsers zaten inmiddels ook meer als 3 uur op de fiets met een relatief laag tempo. Koude handen en voeten konden niet uitblijven. Klagen was er echter niet bij. Zeker niet toen rond acht uur een paar fikse buien over Zeeland trokken. Gelukkig zat de groep toen net een half uurtje binnen. Douchen en koken en vervolgens uitgebreid tafelen. Culinaire hoogstandjes op basis van Spaghetti en DolmiO! Als extra toetje zelfgebakken cake van Karin Freriks die de lopersgroep kwam versterken en zorgde voor de nodige gespreksstof.

 

De avond toonde nog maar eens de gemeleerdheid van het team. Zomaar een paar vragen waarop de deelnemers een antwoord hebben: Wat won Olympique Marseille? Wie heeft de meeste tatoeages? Welke gevaren liggen op de loer bij een tongpiercing? Wat was het toppunt van de dag? Wat is de droogste cake ? Wie zijn er voor FC Twente?

 

Na het verzetten van alle klokken (Ja een extra korte nacht) volgde om 5 uur het gekakel van de eerste wekker. Verward, verbaasd en ongelovig keek eenieder eens rond. We zouden toch om 6 uur opstaan om dan op 06:30 te starten? Afijn nog even omdraaien om tijdig op te staan. Joke Kant stond al aan de deur om wederom als fietser de lopers uit de wind te houden. Ook John de Bie, Madelief MacLean, Piet van der Kolk en Rikkie Keller zou deze dag weer laten zien dat fietsers niet alleen een route uitzetten maar ook van essentiëel belang zijn om de lopers zoveel mogelijk uit de wind te houden.

 

 

 

Startend in het donker voerde de 2^e estafetteloop over 32 kilometer voorbij Brouwershaven en terug. Deze keer in etappes van 1,5km en met als koppel Anne en Karin. Wederom een dag van lachen, huilen en wederom leermomenten. Het belang van goed schoeisel en het schoeisel weten te vinden werd al snel duidelijk. Ook het belang van een route uitzetten kwam naar voren. Een verbod voor gemotoriseerd verkeer kon nog worden genegeerd in alle vroegte maar een sluis was toch wat te hoog en dat betekende omrijden. Het werd snel duidelijk hoe getraind en hoe geolied het team al funktioneert. Collectief werden de hindernissen snel genomen. Aanmoedigingen zorgden voor een vrolijke noot. Pech was er voor Julien die uit voorzorg halverwege de loop de bus van Marcel verkoos om zo een beginnende blessure de kop in te kunnen drukken.

 

 

De collectiviteit werd tegen het einde nog eens duidelijk toen een groot deel van de groep de laatste kilometers uit de bus stapte om gezamelijk het laatste stuk uit te lopen.

Daarna een heerlijke douche en een goed ontbijt om af te sluiten met een korte strandwandeling.

 

 

Een fantastische happening met veel kleine leermomenten voor alle deelnemers en de organisatie. Laat die Veghelrun maar komen!

 

Oh ja de vragen: Marseille won de franse beker. Twente won met 3-0. De fans houden we geheim. Soms moeten mensen tegen zichzelf worden beschermd. Het toppunt van de dag is voor iedereen anders, vraag het John de Bie maar. De droogste cake was niet droog. En dat van de tatoeages en de piercing? Dat is uw correspondent vergeten.

 

Op naar de Veghel run.